Kiedy opuszcza się rodzajnik w języku hiszpańskim? (¿Cuándo se omite el artículo en español?)

¡Hola! ¿Qué tal? – Cześć! Co słychać?

Dzisiaj dowiemy się, kiedy opuszcza się rodzajnik w języku hiszpańskim. Aby prawidłowo posługiwać się językiem hiszpańskim, warto zapamiętać i stosować poniższe zasady. Starajmy się zawsze mówić i pisać poprawnie.

W języku hiszpańskim rodzajnik zwykle opuszcza się w następujących przypadkach:

  • przed nazwami własnymi (oprócz niektórych nazw geograficznych wymagających rodzajnika określonego; patrz wpis o rodzajniku określonym), na przykład:

Escucha atentamente, me llamo Ramírez. – Słuchaj uważnie, nazywam się Ramírez.
Jorge ya no vive aquí. – Jorge już tutaj nie mieszka.
Mi ciudad favorita es Carcasona, situada en el sur de Francia. – Moim ulubionym miastem jest Carcassonne położone na południu Francji.
Soy de Polonia. – Jestem z Polski.

  • przed rzeczownikami niepoliczalnymi, na przykład:

¿Hay azúcar en la cocina? – Czy w kuchni jest cukier?
Hay gente en la tienda. – W sklepie są ludzie.
Ana come verduras. – Ana je warzywa.
No hay respuesta. – Nie ma odpowiedzi.
Quiero carne y vino. – Chcę mięsa i wina.

  • przed zaimkami dzierżawczymi, wskazującymi i nieokreślonymi, a także przed liczebnikami, na przykład:

Mi madre está en Paris. – Moja mama jest w Paryżu.
Mi padre es diplomático en Asia. – Mój ojciec jest dyplomatą w Azji.
Este libro es interesante. – Ta książka jest interesująca.
Nuestro país es democrático. – Nasz kraj jest demokratyczny.

  • przed niektórymi rzeczownikami w liczbie mnogiej odnoszącymi się do kategorii, a nie konkretnej osoby lub rzeczy, na przykład:

¡Mira! Vacas. – Patrz! Krowy.
Pedro escribe novelas. – Pedro pisze powieści.
Aquí venden libros. – Tutaj sprzedaje się książki.
La empresa despidió empleados. – Firma zwolniła pracowników. (czas przeszły Imperfecto).

  • przy wyliczaniu, na przykład:

Acelga, ajo, alcachofa, apio, berenjena, cebolla, col, coliflor y lechuga son verduras.
Botwina, czosnek, karczoch, seler, bakłażan, cebula, kapusta, kalafior i sałata to warzywa.

  • przed nazwami miesięcy i rokiem zapisanym liczbą, na przykład:

Enero tiene 31 días. – Styczeń ma 31 dni.
Diciembre es un mes muy frío en Alaska. – Grudzień jest miesiącem bardzo zimnym na Alasce.
En 1945 terminó la Segunda Guerra Mundial. – W 1945 r. zakończyła się II wojna światowa. (czas przeszły Imperfecto).

Uwaga! Jeżeli przed rokiem zapisanym liczbą występuje słowo „año”, należy użyć rodzajnika określonego, na przykład:

¿Qué pasó en el año 1990 en Polonia? – Co wydarzyło się w 1990 r. w Polsce? (czas przeszły Imperfecto).

  • przed dniami tygodnia w zwrotach es …., estamos a (jest/jesteśmy …), na przykład:

Hoy es miércoles. – Dzisiaj jest środa.
Estamos a 100 metros bajo tierra. – Znajdujemy się jakieś 100 metrów pod ziemią.
¿Estamos a tiempo? – Jesteśmy na czas?

  • przed rzeczownikami w funkcji wołacza, na przykład:

¡Mamá! – Mamo!

  • gdy wskazujemy zawody, narodowość lub wyznanie:

Roberto es policía. – Robert jest policjantem.
Mi colega es alemán. – Mój kolega jest Niemcem.
Diego Maradona es argentino. – Diego Maradona jest Argentyńczykiem.
Soy católico. – Jestem katolikiem.

Uwaga! jeżeli nazwy zawodów, narodowości lub wyznań są opisane przydawką, używamy rodzajnika, na przykład:

Es un católico ferviente. – Jest gorliwym katolikiem.
Es un verdadero amigo. – Jest prawdziwym przyjacielem.

  • po czasownikach „tener” (mieć), „haber” (mieć), „llevar” (nosić), „usar” (używać), aby poinformować o posiadaniu lub braku czegoś, na przykład:

¿Tienes perro? – Masz psa?
Esa mujer suele llevar falda. – Ta kobieta zwyle nosi spódnice.
No uso reloj. – Nie używam zegarka.

Uwaga! jeżeli rzeczownik jest opisany przydawką, używamy rodzajnika, na przykład:

Tengo un perro negro. – Mam czarnego psa.

  • w stałych zwrotach z czasownikiem „tener”, na przykład:

tener lugar – mieć miejsce, odbywać się,
tener razón – mieć rację,
Tengo calor. – Jest mi gorąco.
Tengo hambre. – Jestem głodny.
Tengo frío. – Jest mi zimno.
Tengo ganas de bailar. – Mam chęć zatańczyć.
Tengo miedo. – Boję się.
Tengo sed. – Jestem spragniony.
Tengo sueño. – Jestem śpiący.
La conferencia no tendrá lugar. – Konferencja nie odbędzie się.

  • w konstrukcjach estar de, ser de, hacer de, servir de, ir de, na przykład:

Estoy de vacaciones. – Jestem na urlopie.
Este año, no me voy de vacaciones. – W tym roku nie jadę na wakacje.
No quiero hacer de esto un gran problema. – Nie chcę robić z tego wielkiego problemu.
Puedo hacer de político si quieres. – Jeśli chcesz, mogę odgrywać polityka.

  • po przyimkach „con” (z) i „sin” (bez), na przykład:

Comer con cuchillo y tenedor. – Jeść nożem i widelcem.
Soy sin dinero. – Jestem bez pieniędzy.
No puedo trabajar sin ordenador. – Nie mogę pracować bez komputera.
Observamos con tristeza las condiciones en que viven muchos niños en el mundo. – Ze smutkiem obserwujemy warunki, w jakich żyje wiele dzieci na świecie.
Esta persona habla o escribe con ironía. – Ta osoba mówi lub pisze z ironią.

  • przed tytułami „don” (pan) i „doña” (pani), „san” (święty) i „santa” (święta), „fray” (brat), „sor” (siostra zakonna), na przykład:

San Francisco de Asís. – Święty Franciszek z Asyżu.
Santa Sor Faustina. – Święta Siostra Faustyna.
Su Majestad Don Felipe VI. – Jego Wysokość Felipe VI.

  • zazwyczaj przed rzeczownikiem „casa” (dom), w znaczeniu miejsca, w którym się mieszka, a nie budynku. Należy przy tym odnotować, że użycie rodzajnika „la” przed wyrazem „casa” jest również poprawne, aczkolwiek o wiele rzadziej spotykane. Przykłady:

Para protegerte del coronavirus, quédate en casa.– Aby chronić się przed koronawirusem, zostań w domu.
Quédate en (la) casa. – Zostań w domu!
Yo como en casa. – Jem w domu.
Los turistas ingleses vuelven a casa. – Turyści brytyjscy wracają do domu.

¡Adiós y que tengáis buen día! – Do zobaczenia i miłego dnia!