Bazylika Matki Bożej z La Vang jest najważniejszym sanktuarium maryjnym w Wietnamie. Położona jest około 60 km na północ od miasta Hue, w dystrykcie Hải Lăng, w prowincji Quảng Tri, na terenie archidiecezji Hue.
Die Basilika Unserer Lieben Frau von La Vang ist das wichtigste Marienheiligtum in Vietnam. Sie befindet sich etwa 60 km nördlich der Stadt Hue, im Bezirk Hải Lăng in der Provinz Quảng Trị, im Gebiet der Erzdiözese Hue.
Sanktuarium przyciąga katolików z całego Wietnamu, a także z zagranicy, którzy przybywają tu, aby modlić się u stóp Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, zwanej przez wiernych Świętą i Opiekunką wietnamskich katolików. La Vang stanowi dziś duchowe serce wietnamskiego katolicyzmu i jest jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w kraju.
Das Heiligtum zieht Katholiken aus ganz Vietnam sowie aus dem Ausland an, die hierherkommen, um zu den Füßen der Muttergottes mit dem Jesuskind zu beten, die von den Gläubigen als Heilige und Beschützerin der vietnamesischen Katholiken verehrt wird. La Vang bildet heute das geistliche Herz des vietnamesischen Katholizismus und ist einer der bedeutendsten Wallfahrtsorte des Landes.
Dzieje tego miejsca są nierozerwalnie związane z dramatyczną historią chrześcijan w Wietnamie, a kolejne etapy jego rozwoju odzwierciedlają losy tamtejszej wspólnoty katolickiej – od czasów prześladowań, okresu kolonizacji francuskiej, przez wojnę wietnamską, aż po moment, gdy Rada Biskupów Wietnamskich wybrała kościół w La Vang na Narodowy Ośrodek Maryjny.
Die Geschichte dieses Ortes ist untrennbar mit der dramatischen Vergangenheit der Christen in Vietnam verbunden, und die verschiedenen Phasen seiner Entwicklung spiegeln das Schicksal der dortigen katholischen Gemeinschaft wider – von den Zeiten der Verfolgungen über die Periode der französischen Kolonisation und den Vietnamkrieg bis hin zu dem Moment, als die Vietnamesische Bischofskonferenz die Kirche von La Vang zum Nationalen Marienzentrum ernannte.
Początki chrześcijaństwa i prześladowania w Wietnamie / Die Anfänge des Christentums und die Verfolgungen in Vietnam
Chrześcijaństwo dotarło na ziemie dzisiejszego Wietnamu w XVI wieku wraz z europejskimi żeglarzami i kupcami, a wkrótce potem również z misjonarzami. Od 1550 roku w środkowym Wietnamie, prowincji Ha Tien, angażowali się misjonarze z zakonu dominikanów. Z kolei w 1583 roku z Filipin przybyła grupa misjonarzy franciszkanów, którzy głosili Ewangelię w północnej części Wietnamu. Praca ewangelizacyjna wzmogła się również dzięki obecności jezuitów, którzy przybyli do Wietnamu w 1615 roku.
Das Christentum gelangte im 16. Jahrhundert mit europäischen Seefahrern und Kaufleuten in das Gebiet des heutigen Vietnam und kurz darauf auch mit Missionaren. Ab 1550 waren Missionare des Dominikanerordens in Zentralvietnam, in der Provinz Ha Tien, tätig. Im Jahr 1583 kam zudem eine Gruppe von Franziskanermissionaren von den Philippinen, die das Evangelium im Norden Vietnams verkündeten. Die Evangelisierungsarbeit verstärkte sich auch durch die Anwesenheit der Jesuiten, die 1615 in Vietnam eintrafen.
W 1659 roku powstał wikariat apostolski Cocincina Orientale – dzisiaj diecezja Quy Nhon. Z upływem lat ustanowiono kolejne Tonkino Occidentale (1678) i Tonkino Meridionale (1846).
Im Jahr 1659 entstand das Apostolische Vikariat Cocincina Orientale – heute die Diözese Quy Nhon. In den folgenden Jahren wurden weitere Vikariate errichtet: Tonkino Occidentale (1678) und Tonkino Meridionale (1846).
Mimo rosnącej liczby wiernych w Indochinach, dzieje Kościoła od samego początku naznaczone były prześladowaniami religijnymi. Katolicy byli torturowani, pozbawiani majątków, a nierzadko skazywani na śmierć – często w wyjątkowo okrutny sposób. Represje religijne trwały z różnym natężeniem od 1625 do 1886 roku. Najgwałtowniejsza faza rozpoczęła się jednak pod koniec XVIII wieku, kiedy dynastia Nguyenów uznała chrześcijaństwo za zagrożenie polityczne i „obcą sektę”, mającą rzekomo wywołać bunt wśród ubogiej ludności. W związku z tym burzono świątynie, a wsie zamieszkane przez katolików były atakowane przez wojsko.
Trotz der wachsenden Zahl von Gläubigen in Indochina war die Geschichte der Kirche von Anfang an von religiösen Verfolgungen geprägt. Katholiken wurden gefoltert, enteignet und nicht selten zum Tode verurteilt – oft auf besonders grausame Weise. Die religiösen Repressionen hielten mit unterschiedlicher Intensität von 1625 bis 1886 an. Die heftigste Phase begann jedoch gegen Ende des 18. Jahrhunderts, als die Nguyen-Dynastie das Christentum als politische Bedrohung und als „fremde Sekte“ betrachtete, die angeblich Aufstände unter der armen Bevölkerung auslösen sollte. Infolgedessen wurden Kirchen zerstört und von Katholiken bewohnte Dörfer vom Militär angegriffen.
Szacuje się, że w ciągu niecałego wieku – od zakazu chrześcijaństwa w 1798 roku do wprowadzenia wolności religijnej pod rządami francuskimi w 1886 roku – życie straciło ponad 130 tysięcy katolików, a niektóre źródła mówią nawet o ponad 300 tysiącach ofiar.
Schätzungen zufolge verloren innerhalb weniger als eines Jahrhunderts – vom Verbot des Christentums im Jahr 1798 bis zur Einführung der Religionsfreiheit unter französischer Herrschaft im Jahr 1886 – über 130.000 Katholiken ihr Leben; manche Quellen sprechen sogar von mehr als 300.000 Opfern.
Objawienie w czasach prześladowań (1798) / Die Erscheinung in Zeiten der Verfolgung (1798)
W obliczu brutalnych prześladowań wielu wiernych szukało schronienia w trudno dostępnych regionach kraju. Jednym z głównych miejsc schronienia była dżungla niedaleko miasteczka Quang Tri w środkowym Wietnamie. Wierni zmagali się z głodem, chorobami i atakami dzikich zwierząt, ale byli gotowi oddać życie za wiarę. Nocą zbierali się w małych grupkach, modlili się, odmawiali różaniec. To właśnie tam w 1798 roku miały miejsce słynne objawienia Matki Bożej, które stały się fundamentem późniejszego kultu maryjnego.
Angesichts der brutalen Verfolgungen suchten viele Gläubige Zuflucht in schwer zugänglichen Regionen des Landes. Einer der wichtigsten Zufluchtsorte war der Dschungel in der Nähe der Stadt Quảng Trị in Zentralvietnam. Die Gläubigen litten unter Hunger, Krankheiten und Angriffen wilder Tiere, doch sie waren bereit, ihr Leben für den Glauben zu geben. Nachts versammelten sie sich in kleinen Gruppen, beteten und sprachen den Rosenkranz. Genau dort ereigneten sich im Jahr 1798 die berühmten Erscheinungen der Muttergottes, die zum Fundament der späteren marianischen Verehrung wurden.
Według przekazów, pewnej nocy grupie osób modlących się na polanie, w pobliżu starego figowca, ukazała się Maryja w tradycyjnym wietnamskich stroju áo dài i charakterystycznym dla wietnamskich kobiet okrągłym nakryciu głowy. W ramionach trzymała Dzieciątko Jezus. Towarzyszyły Jej dwa anioły. Kobietę i dziecko otaczała światłość. Maryja pocieszyła wspólnotę i wskazała roślinę, której liście po ugotowaniu posłużyły jako lekarstwo.
Nach den Überlieferungen erschien in einer Nacht einer Gruppe von betenden Menschen auf einer Lichtung, nahe einem alten Feigenbaum, Maria in traditioneller vietnamesischer Kleidung – dem áo dài – und mit der für vietnamesische Frauen typischen runden Kopfbedeckung. In ihren Armen hielt sie das Jesuskind. Zwei Engel begleiteten sie. Frau und Kind waren von Licht umgeben. Maria tröstete die Gemeinschaft und zeigte eine Pflanze, deren Blätter nach dem Kochen als Heilmittel dienten.
Zapowiedziała także, że wszyscy, którzy od tego dnia będą przychodzić na to miejsce, aby się modlić, otrzymają łaskę wysłuchania, a ich prośby zostaną spełnione: „Dzieci, dam wam to, o co mnie prosicie. Odtąd, kto przyjdzie w to miejsce, aby modlić się do mnie, będzie wysłuchany”. Objawienie miało miejsce na łące, pod ogromnym drzewem baniana, czyli figowca bengalskiego, pod którym wierni schronili się i modlili. Maryja objawiała się w tym miejscu wielokrotnie, aż do ustania prześladowań.
Sie kündigte außerdem an, dass alle, die von diesem Tag an an diesen Ort zum Beten kommen würden, die Gnade der Erhörung erhalten und dass ihre Bitten erfüllt würden: „Kinder, ich werde euch geben, worum ihr mich bittet. Von nun an wird jeder, der an diesen Ort kommt, um zu mir zu beten, erhört werden.“ Die Erscheinung fand auf einer Wiese unter einem großen Banyanbaum – einem bengalischen Feigenbaum – statt, unter dem die Gläubigen Zuflucht gesucht und gebetet hatten. Maria erschien an diesem Ort viele Male, bis die Verfolgungen endeten.
Pierwsza kaplica i rozwój miejsca kultu (1820–1901) / Die erste Kapelle und die Entwicklung des Kultortes (1820–1901)
Około 1820 roku, już po zakończeniu najbardziej brutalnej fali prześladowań, wierni wybudowali pierwszą skromną kaplicę z liści i drewna na cześć Duc Me La Vang (czyli Matki Bożej z La Vang). Nie była to jeszcze monumentalna świątynia, lecz przede wszystkim znak pamięci o objawieniu i materialny ślad wdzięczności. W latach 1820–1885 kolejna fala prześladowań znowu zdziesiątkowała chrześcijan. Mimo to w 1864 roku przybyła tu pierwsza zorganizowana pielgrzymka licząca około 30 osób.
Um das Jahr 1820, bereits nach dem Ende der brutalsten Phase der Verfolgungen, errichteten die Gläubigen eine erste bescheidene Kapelle aus Blättern und Holz zu Ehren von Đức Mẹ La Vang (der Muttergottes von La Vang). Es war noch kein monumentaler Tempel, sondern vor allem ein Zeichen der Erinnerung an die Erscheinung und ein materielles Zeugnis der Dankbarkeit. In den Jahren 1820–1885 dezimierte eine weitere Welle der Verfolgungen erneut die Christen. Dennoch kam 1864 die erste organisierte Pilgergruppe mit etwa 30 Personen an diesen Ort.
W 1885 roku kapliczka została zburzona przez fanatycznych przeciwników Kościoła. Relacje naocznych świadków objawień w La Vang zaginęły – był one przechowywane w archiwum diecezjalnym w Hue, które uległo zniszczeniu podczas dwóch lokalnych powstań, w 1833 i 1861 roku.
Im Jahr 1885 wurde die Kapelle von fanatischen Gegnern der Kirche zerstört. Die Augenzeugenberichte der Erscheinungen von La Vang gingen verloren – sie wurden im Diözesanarchiv von Hue aufbewahrt, das während zweier lokaler Aufstände, 1833 und 1861, zerstört wurde.
Po zakończeniu prześladowań (1886) bp Louis Caspar nakazał wzniesienie kościoła. Z powodu trudnych warunków budowy i ograniczonych funduszy prace trwały 15 lat. Kościół został oficjalnie zainaugurowany przez bp Caspara podczas uroczystości, w której od 6 do 8 sierpnia 1901 roku uczestniczyło ponad 12 000 ludzi. Biskup ogłosił Matkę Bożą z La Vang Opiekunką Katolików, co potwierdziło ogólnonarodowe znaczenie tego miejsca.
Nach dem Ende der Verfolgungen (1886) ordnete Bischof Louis Caspar den Bau einer Kirche an. Aufgrund der schwierigen Baubedingungen und der begrenzten finanziellen Mittel dauerten die Arbeiten 15 Jahre. Die Kirche wurde offiziell vom Bischof Caspar während einer Feier eingeweiht, an der vom 6. bis 8. August 1901 über 12.000 Menschen teilnahmen. Der Bischof erklärte die Muttergottes von La Vang zur Beschützerin der Katholiken, was die landesweite Bedeutung dieses Ortes bestätigte.
Nowy kościół i narodowe pielgrzymki (1923–1961) / Die neue Kirche und die nationalen Wallfahrten (1923–1961)
W okresie międzywojennym zapadła decyzja o budowie jeszcze większej świątyni. W latach 1923–1928 powstał kościół o imponujących rozmiarach, stanowiący już wyraźne centrum katolickie regionu. 22 sierpnia 1928 roku odbyła się jego monumentalna konsekracja, w której uczestniczyło około 20 000 wiernych.
In der Zwischenkriegszeit wurde der Entschluss gefasst, eine noch größere Kirche zu errichten. In den Jahren 1923–1928 entstand eine Kirche von beeindruckenden Ausmaßen, die bereits ein deutliches katholisches Zentrum der Region bildete. Am 22. August 1928 fand ihre feierliche Weihe statt, an der etwa 20.000 Gläubige teilnahmen.
Od roku 1932 aż do końca lat 50. XX wieku La Vang stała się celem regularnych ogólnokrajowych pielgrzymek, odbywających się cyklicznie co trzy lata. W okresie walk o niepodległość, gdy Indochiny znajdowały się pod wpływem kolonialnym Francji, sanktuarium odgrywało szczególną rolę, ponieważ było miejscem, które łączyło wiernych ponad politycznymi i militarnymi podziałami.
Von 1932 bis zum Ende der 1950er Jahre wurde La Vang Ziel regelmäßiger landesweiter Wallfahrten, die im Dreijahresrhythmus stattfanden. In der Zeit des Unabhängigkeitskampfes, als Indochina unter französischem Kolonialeinfluss stand, spielte das Heiligtum eine besondere Rolle, da es ein Ort war, der die Gläubigen über politische und militärische Spaltungen hinweg vereinte.
W 1959 roku papież Pius XII uznał La Vang za narodowe sanktuarium Wietnamu, a dwa lata później, w 1961 roku, katoliccy biskupi Wietnamu uznali kościół w La Vang Narodowym Ośrodkiem Maryjnym. Z kolei papież Jan XXIII wyniósł kościół Matki Bożej La Vang do rangi bazyliki mniejszej 22 sierpnia 1961 roku.
Im Jahr 1959 erkannte Papst Pius XII. La Vang als nationales Heiligtum Vietnams an, und zwei Jahre später, 1961, erklärten die katholischen Bischöfe Vietnams die Kirche von La Vang zum Nationalen Marienzentrum. Papst Johannes XXIII. erhob die Kirche Unserer Lieben Frau von La Vang am 22. August 1961 zur Basilica minor.
Zniszczenie w czasie wojny i lata powojenne (1962–1990) / Zerstörung im Krieg und die Nachkriegsjahre (1962–1990)
Wojna wietnamska brutalnie przerwała dynamiczny rozwój sanktuarium. Latem 1972 roku, w wyniku bombardowań, bazylika została niemal całkowicie zniszczona. Ocalała jedynie fasada i dzwonnica – dramatyczny, lecz symboliczny znak wytrwałości.
Der Vietnamkrieg unterbrach die dynamische Entwicklung des Heiligtums auf brutale Weise. Im Sommer 1972 wurde die Basilika infolge von Bombardierungen nahezu vollständig zerstört. Nur die Fassade und der Glockenturm blieben erhalten – ein dramatisches, aber zugleich symbolisches Zeichen der Beständigkeit.
Po zjednoczeniu Wietnamu w 1975 roku władze komunistyczne ograniczały organizację pielgrzymek i odbudowę świątyni. Mimo to kult Maryi w La Vang nigdy nie zanikł, lecz pozostał żywy w sercach wiernych. Wielu odbywało pielgrzymki indywidualnie lub w niewielkich grupach.
Nach der Wiedervereinigung Vietnams im Jahr 1975 beschränkten die kommunistischen Behörden die Organisation von Wallfahrten und den Wiederaufbau der Kirche. Dennoch erlosch die Verehrung Marias in La Vang nie, sondern blieb im Herzen der Gläubigen lebendig. Viele unternahmen Pilgerreisen individuell oder in kleinen Gruppen.
Odrodzenie i nowa era sanktuarium / Die Wiedergeburt und eine neue Ära des Heiligtums
Znaczący punkt zwrotny nastąpił w 1988 roku, gdy papież Jan Paweł II podczas kanonizacji 117 męczenników wietnamskich, w tym 96 Wietnamczyków, 11 Hiszpanów (dominikanie) i 10 Francuzów (misjonarze z Paryskiego Towarzystwa Misji Zagranicznych), zamordowanych w Wietnamie w latach 1745-1862 za wiarę, podkreślił szczególne znaczenie kultu Matki Bożej z La Vang i zachęcił Kościół do odbudowy zniszczonego w trakcie wojny sanktuarium. Od 1990 roku władze lokalne ponownie zezwoliły na odprawianie nabożeństw w tym miejscu.
Ein bedeutender Wendepunkt trat im Jahr 1988 ein, als Papst Johannes Paul II. während der Heiligsprechung von 117 vietnamesischen Märtyrern – darunter 96 Vietnamesen, 11 Spanier (Dominikaner) und 10 Franzosen (Missionare der Pariser Gesellschaft der Auswärtigen Missionen), die in den Jahren 1745–1862 in Vietnam für ihren Glauben getötet wurden – die besondere Bedeutung der Verehrung der Muttergottes von La Vang hervorhob und die Kirche ermutigte, das im Krieg zerstörte Heiligtum wiederaufzubauen. Seit 1990 erlaubten die örtlichen Behörden erneut die Feier von Gottesdiensten an diesem Ort.
W 1998 roku, na dwusetną rocznicę objawień, do La Vang przybyły setki tysięcy pielgrzymów, co potwierdziło, że mimo trudnej historii miejsce to pozostaje duchowym sercem katolików wietnamskich.
Im Jahr 1998, zum zweihundertsten Jahrestag der Erscheinungen, kamen Hunderttausende Pilger nach La Vang, was bestätigte, dass dieser Ort trotz seiner schwierigen Geschichte das geistliche Herz der vietnamesischen Katholiken geblieben ist.
W 2008 roku władze prowincji Quang Trị zgodziły się na zwrot Kościołowi części gruntów wokół sanktuarium La Vang. W 2012 roku rozpoczęto przygotowania do budowy nowej, monumentalnej bazyliki, zaprojektowanej w tradycyjnym stylu wietnamskim, z dachami przypominającymi pagody i przestrzenią zdolną pomieścić wielkie uroczystości religijne. Dziś prace wciąż trwają, a teren La Vang rozwija się jako rozbudowany kompleks pielgrzymkowy z placami modlitwy, pomnikami, stacjami drogi krzyżowej i nowym ołtarzem polowym.
Im Jahr 2008 stimmten die Behörden der Provinz Quảng Trị der Rückgabe eines Teils des Geländes rund um das La-Vang-Heiligtum an die Kirche zu. 2012 begann man mit den Vorbereitungen zum Bau einer neuen, monumentalen Basilika, die im traditionellen vietnamesischen Stil entworfen wurde – mit pagodenähnlichen Dächern und einem großzügigen Raum, der große religiöse Feierlichkeiten aufnehmen kann. Heute dauern die Arbeiten weiterhin an, und das Gelände von La Vang entwickelt sich zu einem umfangreichen Wallfahrtskomplex mit Gebetsplätzen, Denkmälern, Kreuzwegstationen und einem neuen Freialtar.
La Vang we współczesnym życiu Kościoła wietnamskiego / La Vang im heutigen Leben der vietnamesischen Kirche
Obecnie sanktuarium pozostaje jednym z najważniejszych duchowych ośrodków w kraju. Każdego roku, zwłaszcza 15 sierpnia podczas uroczystości Wniebowzięcia Maryi, odbywają się tu masowe zgromadzenia wiernych, często przekraczające kilkadziesiąt tysięcy osób. Dla Kościoła wietnamskiego La Vang jest miejscem jedności wiernych z północy i południa, symbolem nadziei i opieki, świadectwem wiary zachowanej mimo prześladowań, a także centralnym punktem pielgrzymkowym.
Heute bleibt das Heiligtum eines der wichtigsten geistlichen Zentren des Landes. Jedes Jahr, besonders am 15. August während des Hochfestes der Aufnahme Mariens in den Himmel, finden hier große Versammlungen von Gläubigen statt, die oft mehrere Zehntausend Menschen übersteigen. Für die vietnamesische Kirche ist La Vang ein Ort der Einheit der Gläubigen aus dem Norden und dem Süden, ein Symbol der Hoffnung und des Schutzes, ein Zeugnis des trotz Verfolgungen bewahrten Glaubens sowie ein zentraler Wallfahrtsort.
W Sanktuarium Matki Bożej La Vang w Wietnamie odbywają się liczne uroczystości liturgiczne, które przyciągają pielgrzymów z całego kraju. Obchody te, w zależności od ich znaczenia, dzielą się na uroczystości, święta i wspomnienia. Msze pielgrzymkowe sprawowane są zwykle w pierwszą sobotę każdego miesiąca i poświęcone są różnym tajemnicom i wydarzeniom maryjnym oraz chrystologicznym, takim jak Zwiastowanie Pańskie, Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, Niepokalane Serce Maryi, czy święto Wszystkich Świętych. Ważnym momentem jest również początek Nowego Roku, który w Sanktuarium rozpoczyna się Mszą ku czci Matki Bożej z La Vang.
Im Heiligtum Unserer Lieben Frau von La Vang in Vietnam finden zahlreiche liturgische Feierlichkeiten statt, die Pilger aus dem ganzen Land anziehen. Diese Feiern werden je nach ihrer Bedeutung in Hochfeste, Feste und Gedenktage eingeteilt. Die Wallfahrtsmessen werden gewöhnlich am ersten Samstag jedes Monats zelebriert und sind verschiedenen marianischen und christologischen Geheimnissen und Ereignissen gewidmet, wie etwa der Verkündigung des Herrn, der Geburt der Allerseligsten Jungfrau Maria, dem Unbefleckten Herzen Mariens oder dem Fest Allerheiligen. Ein wichtiger Moment ist auch der Beginn des Neuen Jahres, das im Heiligtum mit einer Messe zu Ehren der Muttergottes von La Vang eröffnet wird.
Uroczystości odbywają się pod przewodnictwem hierarchów Kościoła, np. wikariusza generalnego lub arcybiskupa archidiecezji Hue, a w liturgii uczestniczą licznie księża, klerycy, zakonnicy i zakonnice oraz wierni świeccy i pielgrzymi z różnych regionów Wietnamu. Niektóre święta maryjne, jak wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej obchodzone 7 października, podkreślają duchowe i kulturowe znaczenie modlitwy różańcowej w życiu Kościoła w Wietnamie.
Die Feierlichkeiten finden unter der Leitung kirchlicher Würdenträger statt, z. B. des Generalvikars oder des Erzbischofs der Erzdiözese Huế, und an der Liturgie nehmen zahlreiche Priester, Seminaristen, Ordensmänner und Ordensfrauen sowie gläubige Laien und Pilger aus verschiedenen Regionen Vietnams teil. Einige Marienfeste, wie das Gedenken Unserer Lieben Frau vom Rosenkranz am 7. Oktober, unterstreichen die geistliche und kulturelle Bedeutung des Rosenkranzgebets im Leben der Kirche in Vietnam.
Znaczenie kulturowe / Kulturelle Bedeutung
Kult Matki Bożej z La Vang jest głęboko zakorzeniony w wietnamskiej wspólnocie katolickiej. Sanktuarium uchodzi za duchowe serce katolickiego Wietnamu i każdego roku przyciąga setki tysięcy pielgrzymów, którzy przybywają w poszukiwaniu umocnienia, nadziei oraz duchowego odnowienia.
Die Verehrung der Muttergottes von La Vang ist tief in der vietnamesischen katholischen Gemeinschaft verwurzelt. Das Heiligtum gilt als das geistliche Herz des katholischen Vietnam und zieht jedes Jahr Hunderttausende von Pilgern an, die auf der Suche nach Stärkung, Hoffnung und geistlicher Erneuerung hierherkommen.
Należy też nadmienić, że wiele wietnamskich wspólnot katolickich na emigracji m.in. na Palawanie (Filipiny), w Australii, USA czy Kanadzie, wzniosło kościoły, gdzie znajdują się obrazy i figury inspirowane wizerunkiem Matki Bożej z La Vang, przedstawiające Maryję z Dzieciątkiem w tradycyjnej wietnamskiej szacie, co pomaga zachować duchową więź z ojczyzną. Figura Matki Bożej z La Vang, wykonana z białego marmuru z prowincji Nghe An, znajduje się również w Ogrodach Watykańskich.
Es sei auch erwähnt, dass viele vietnamesische katholische Gemeinden in der Diaspora – unter anderem auf Palawan (Philippinen), in Australien, den USA und Kanada – Kirchen errichtet haben, in denen sich Bilder und Statuen befinden, die vom Bildnis der Muttergottes von La Vang inspiriert sind und Maria mit dem Jesuskind in traditioneller vietnamesischer Kleidung darstellen. Dies hilft, die geistige Verbundenheit mit der Heimat aufrechtzuerhalten. Eine Statue der Muttergottes von La Vang, gefertigt aus weißem Marmor aus der Provinz Nghệ An, befindet sich ebenfalls in den Vatikanischen Gärten.
Stanowisko Kościoła wobec objawień / Die Haltung der Kirche gegenüber den Erscheinungen
Kościół katolicki nie wydał jeszcze ostatecznego orzeczenia w sprawie nadprzyrodzonego charakteru objawień w La Vang – oznacza to, że ani ich nie odrzuca, ani oficjalnie nie potwierdza. Mimo to praktyki religijne i pielgrzymki do tego świętego miejsca są akceptowane przez Kościół.
Die katholische Kirche hat bislang noch kein endgültiges Urteil über den übernatürlichen Charakter der Erscheinungen von La Vang gefällt – das bedeutet, dass sie diese weder verwirft noch offiziell bestätigt. Dennoch werden religiöse Praktiken und Wallfahrten zu diesem heiligen Ort von der Kirche akzeptiert.
Podsumowanie / Zusammenfassung
Bazylika Matki Bożej z La Vang to miejsce, w którym historia, wiara i kultura Wietnamu splatają się w sposób wyjątkowy. Zrodzona z cierpienia prześladowanej wspólnoty, zniszczona podczas wojen, odradza się dziś jako monumentalny symbol nadziei. Jest świadectwem siły wiary, która przetrwała dekady prób, oraz żywej tradycji, jednoczącej Wietnamczyków w kraju i poza nim.
Die Basilika Unserer Lieben Frau von La Vang ist ein Ort, an dem sich Geschichte, Glaube und Kultur Vietnams auf einzigartige Weise miteinander verbinden. Aus dem Leid einer verfolgten Gemeinschaft hervorgegangen und im Krieg zerstört, erhebt sie sich heute erneut als monumentales Symbol der Hoffnung. Sie ist ein Zeugnis der Kraft des Glaubens, der Jahrzehnte der Prüfungen überstanden hat, sowie einer lebendigen Tradition, die Vietnamesen im In- und Ausland vereint.