Kościół Wszystkich Narodów, znany także jako Bazylika Agonii, to jedno z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Jerozolimie. Znajduje się na zboczu Góry Oliwnej, obok słynnego ogrodu Getsemani, który w tradycji chrześcijańskiej jest miejscem, gdzie Jezus modlił się przed pojmaniem. Świątynia ta upamiętnia ten niezwykle ważny moment w historii zbawienia.
Die Kirche aller Nationen, auch bekannt als die Basilika der Agonie, ist einer der wichtigsten Wallfahrtsorte in Jerusalem. Sie befindet sich am Hang des Ölbergs, neben dem berühmten Garten Getsemani, der in der christlichen Tradition als der Ort gilt, an dem Jesus vor seiner Verhaftung betete. Diese Kirche erinnert an diesen äußerst wichtigen Moment in der Heilsgeschichte.
Historia tego miejsca sięga czasów bizantyjskich. Pierwsza świątynia została zbudowana w IV wieku przez cesarza Teodozjusza I, ale zniszczona została podczas najazdu perskiego w VII wieku. W XII wieku, za czasów krzyżowców, wzniesiono nową budowlę, która również nie przetrwała próby czasu i została zniszczona. Obecny kościół powstał w latach 1919–1924, dzięki funduszom zebranym przez katolików z całego świata, stąd jego nazwa „Kościół Wszystkich Narodów”. Projekt bazyliki stworzył włoski architekt Antonio Barluzzi, który połączył elementy stylu neoklasycystycznego z wpływami bizantyjskimi i romańskimi. Kościół został konsekrowany w maju 1924 roku.
Die Geschichte dieses Ortes reicht bis in die byzantinische Zeit zurück. Die erste Kirche wurde im 4. Jahrhundert von Kaiser Theodosius I. erbaut, aber im 7. Jahrhundert während der persischen Invasion zerstört. Im 12. Jahrhundert, zur Zeit der Kreuzritter, wurde ein neues Gebäude errichtet, das ebenfalls der Zeit nicht standhielt und zerstört wurde. Die heutige Kirche wurde in den Jahren 1919–1924 erbaut, dank Spenden von Katholiken aus der ganzen Welt, daher auch der Name „Kirche aller Nationen“. Das Projekt der Basilika stammt von dem italienischen Architekten Antonio Barluzzi, der neoklassizistische Elemente mit byzantinischen und romanischen Einflüssen verband. Die Kirche wurde im Mai 1924 geweiht.
Zgodnie z Ewangelią Mateusza 26,36–46 oraz Markiem 14,25–42, Jezus z Nazaretu modlił się w tym miejscu, świadomy nadchodzącego cierpienia, zanim został zdradzony przez Judasza Iskariotę. Kościół szczególnie odnosi się do fragmentu, który występuje tylko w Ewangelii Łukasza 22,44: „Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię.” To pocenie się krwią jest postrzegane jako znak śmiertelnej agonii Jezusa i jego ludzkiej natury.
Nach Matthäus 26,36–46 EU und Markus 14,25–42 EU hat Jesus von Nazaret an dieser Stelle im Bewusstsein des Bevorstehenden gebetet, bevor er von Judas Iskariot verraten wurde. Besonders bezieht sich die Kirche auf die nur bei dem Evangelisten Lukas 22,44 EU überlieferte Stelle: „Und er betete in seiner Angst noch inständiger und sein Schweiß war wie Blut, das auf die Erde tropfte.“ Dieses Blutschwitzen wird als Hinweis auf die Todesangst Jesu und sein auch menschliches Wesen angesehen.
Fasada kościoła jest ozdobiona imponującą mozaiką przedstawiającą Jezusa jako Pośrednika między Bogiem a ludźmi, autorstwa włoskiego artysty Biagio Biagettiego. Nad mozaiką znajduje się krzyż, otoczony przez dwa jelenie – nawiązujące do Psalmu 42: „Jak jeleń pragnie wód strumieni, tak moja dusza pragnie ciebie, Boże.” Poniżej znajduje się wizerunek Jezusa jako Boga z literami Alpha i Omega (Α i Ω, Apokalipsa św. Jana 1:8), a poniżej – Jezus ukazany jako człowiek, cierpiący na ziemi.
Die Fassade der Kirche ist mit einem beeindruckenden Mosaik geschmückt, das Jesus als Vermittler zwischen Gott und den Menschen darstellt, geschaffen vom italienischen Künstler Biagio Biagetti. Über dem Mosaik befindet sich ein Kreuz, das von zwei Hirschen umgeben ist – eine Anspielung auf Psalm 42: „Wie die Hirsche lechzen am Wasser, so lechzt meine Seele, Herr, nach dir.“ Darunter ist das Bild von Jesus als Gott mit den Buchstaben Alpha und Omega (Α und Ω, Offenbarung des Johannes 1:8) zu sehen, und darunter – Jesus als Mensch, der auf Erden leidet.
Wnętrze bazyliki zachwyca bogactwem symboliki. Na suficie znajdują się mozaiki, które przedstawiają motywy narodowe różnych krajów, co nawiązuje do międzynarodowego charakteru budowy kościoła. Ołtarze główne są ozdobione symbolami narodowymi darczyńców, a wnętrze kościoła oświetlone jest przyćmionym światłem, które ma nawiązywać do nocy, kiedy Jezus modlił się w Getsemani.
Das Innere der Basilika beeindruckt mit seiner symbolischen Vielfalt. An der Decke befinden sich Mosaiken, die nationale Motive verschiedener Länder darstellen, was auf den internationalen Charakter des Kirchenbaus hinweist. Die Hauptaltäre sind mit den nationalen Symbolen der Spender geschmückt, und das Innere der Kirche wird von gedämpftem Licht erleuchtet, das an die Nacht erinnern soll, in der Jesus im Garten Getsemani betete.
Centralnym punktem bazyliki jest „Kamień Agonii” – skała, na której według tradycji chrześcijańskiej Jezus modlił się przed swoim pojmaniem. Jest to płaska, naga skała, otaczana czcią co najmniej od końca XIV wieku, ale prawdopodobnie była także eksponowana we wcześniejszej, bizantyńskiej budowli, bowiem jest zlokalizowana w miejscu, w którym znajdowało się prezbiterium ówczesnej bazyliki. Kamień jest otoczony koroną cierniową, symbolizującą mękę Chrystusa.
Der zentrale Punkt der Basilika ist der „Stein der Agonie“ – der Felsen, auf dem Jesus nach christlicher Tradition vor seiner Verhaftung betete. Es handelt sich um einen flachen, nackten Felsen, der seit mindestens dem späten 14. Jahrhundert verehrt wird, aber wahrscheinlich bereits in der früheren byzantinischen Kirche ausgestellt war, da er sich an dem Ort befindet, an dem sich das Presbyterium der damaligen Basilika befand. Der Stein ist von einer Dornenkrone umgeben, die das Leiden Christi symbolisiert.
Kościół Wszystkich Narodów nazywany jest tak, ponieważ fundusze na jego budowę pochodziły z wielu państw. Obecnie jest administrowany przez franciszkańską Kustodię Ziemi Świętej. Do bazyliki przylega klasztor franciszkanów, którzy jednocześnie sprawują pieczę nad eremem, ołtarzem polowym, gajem oliwnym w dolinie oraz Grotą Pojmania.
Die Kirche Aller Nationen wird so genannt, weil die Mittel für ihren Bau aus vielen Ländern stammten. Heute wird sie von der Franziskanischen Kustodie des Heiligen Landes verwaltet. An die Basilika schließt sich ein Franziskanerkloster an, das auch die Verantwortung für die Einsiedelei, den Feldaltar, den Olivenhain im Tal und die Grotte der Verhaftung trägt.
Warto zaznaczyć, że Polska również miała swój wkład w odbudowę bazyliki na początku XX wieku. Jednym z ważniejszych elementów wnętrza jest mozaika znajdująca się w prawej nawie, przedstawiająca herb Polski oraz napisy w języku polskim, które upamiętniają to historyczne wsparcie.
Es ist erwähnenswert, dass auch Polen einen Beitrag zum Wiederaufbau der Basilika zu Beginn des 20. Jahrhunderts geleistet hat. Ein besonders wichtiger Teil des Innenraums ist das Mosaik in dem rechten Seitenschiff, das das polnische Wappen sowie Inschriften in polnischer Sprache zeigt, die diese historische Unterstützung ehren.
Kościół Wszystkich Narodów jest miejscem głębokiej modlitwy i refleksji. Co roku przyciąga miliony pielgrzymów z całego świata, którzy przychodzą tutaj, aby modlić się, medytować oraz rozważać wydarzenia z nocy przed pojmaniem Jezusa. Szczególne obchody mają miejsce podczas Wielkiego Czwartku, kiedy to Kościół wspomina modlitwę Jezusa w ogrodzie Getsemani. W czasie Wielkiego Tygodnia bazylika staje się centrum procesji i ceremonii, które gromadzą wiernych z różnych zakątków świata.
Die Kirche Aller Nationen ist ein Ort tiefen Gebets und der Besinnung. Jedes Jahr zieht sie Millionen von Pilgern aus der ganzen Welt an, die hierher kommen, um zu beten, zu meditieren und die Ereignisse der Nacht vor der Verhaftung Jesu zu bedenken. Besonders feierliche Gedenkveranstaltungen finden am Gründonnerstag statt, wenn die Kirche das Gebet Jesu im Garten Getsemani gedenkt. Während der Karwoche wird die Basilika zum Zentrum von Prozessionen und Zeremonien, die Gläubige aus aller Welt anziehen.
Kościół Wszystkich Narodów, mimo iż ma krótszą historię w porównaniu do innych świątyń w Jerozolimie, jest nie tylko arcydziełem architektonicznym, ale przede wszystkim miejscem głębokiego znaczenia duchowego. Jego piękno i duchowe przesłanie sprawiają, że jest to jedno z najważniejszych miejsc w Ziemi Świętej, które pozwala pielgrzymom na zanurzenie się w modlitwie i refleksji nad kluczowym momentem w historii chrześcijaństwa.
Trotz ihrer kürzeren Geschichte im Vergleich zu anderen Kirchen in Jerusalem ist die Kirche Aller Nationen nicht nur ein architektonisches Meisterwerk, sondern vor allem ein Ort von tiefem geistlichen Wert. Ihre Schönheit und ihre spirituelle Botschaft machen sie zu einem der wichtigsten Orte im Heiligen Land, der Pilgern die Möglichkeit bietet, in Gebet und Besinnung in einen der entscheidenden Momente der christlichen Geschichte einzutauchen.